آخرین اخبار

20. ارديبهشت 1399 - 1:22   |   کد مطلب: 31589
پیشرفت تریال در همدان مدیون شهید شمسی پور

به گزارش بهارانه،  دوچرخه‌سواری از دیرباز در جهان و در کشور جایگاه داشته و دوچرخه همچنین به‌عنوان یک وسیله نقلیه نیز استفاده شده و می‌شود.

دوچرخه‌سواری در ایران بیشتر با دوچرخه‌های 28 هندی طی دهه‌های 30 و 40 به ذهن متبادر می‌شود و کمتر کسی است که آن‌ها را به‌خاطر نداشته باشد و غالباً در هر خانه‌ای وجود یکی از آن‌ها در گوشه حیاط، سیزان و انباری خودنمایی می‌کرده است.

به‌مروز زمان و پیشرفت ازنظر تنوع در رشته‌های حرفه‌ای دوچرخه‌سواری، کم‌کم این رشته بین جوانان علاقه‌مندان بیشتر پیدا کرده و درحال حاضر مسابقات حرفه‌ای آن‌ها در ایران و جهان در پنج رشته جاده، پیست، کوهستان، تریال و BMX برگزار می‌شود.

در این مجال قصد داریم به یکی از علاقه‌مندی‌های جوانان دوچرخه‌سوار همدانی بیشتر بپردازیم تا بتوانیم با مطالبه‌گری رسانه‌ای در توسعه این رشته کمک کنیم.

      آشنایی اجمالی با رشته تریال

این رشته با تلفیقی از دوچرخه کوهستان با دوچرخه bmx به‌وجود آمده و علاقه‌مندان می‌توانند با دوچرخه تریال، حرکات نمایشی در محیط کوهستان و شهر را تجربه کنند.

در تریال اصل بر تعادل است. در این رشته دوچرخه‌سوار بیشتر با انجام حرکات تعادلی و جفت کشیدن‌ها، دوچرخه را از روی یک مانع به روی مانعی دیگر می‌پراند، این موانع هم می‌توانند مصنوعی باشند مثل محیط‌های شهری و پارک‌ها و هم طبیعی مثل صخره‌ها. عموماً حرکات اکروباتیکی، پرش‌های خیلی خاص و حرکات تعادلی به مانند ثبت رکود بالا رفتن از 747 پله به‌علت طراحی خاص دوچرخه تریال، تنها با این دوچرخه امکان‌پذیر است و نمی‌توان با bmx آن‌ها را انجام داد.

این دوچرخه توانایی رکاب زدن در سربالایی را دارا بوده و از مزایای یک دوچرخه کوهستان مانند سیستم دنده، ترمز، دیسک، کمک‌فنر و غیره به‌خوبی بهره می‌برد.

به‌علت رسیدن به تعادل مطلوب، تنه این دوچرخه‌ها کوتاه و دارای شیب زیاد بوده که از نشانه‌های بارزشان است؛ این دوچرخه‌ها همچنین باید دارای استحکام قابل قبول برای انجام حرکات نمایشی باشند.

تعداد پره‌های چرخ در این دوچرخه‌ها زیاد بوده تا در پرش‌ها آسیب نبینند؛ لاستیکها نیز باید تحمل پرش‌ها و حرکات نمایشی را داشته باشند. بیشتر اوقات چون دوچرخه‌سوار از زین استفاده نمی‌کند و به جهت عدم مزاحمت، زین و لوله آن را حذف می‌کنند.

این دوچرخه‌ها برای حرکات نمایشی استفاده می‌شوند و جهت پرش از پله‌ها و موانع در شهرها بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ از خصوصیات این دوچرخه‌ها آن است که ازلحاظ سایز به دوچرخه بچگانه شبیه بوده، طوق‌های کوچک و بسیار مقام از نکات برجسته این دوچرخه‌ها است.

بدون دنده بوده و زین آن بسیار پایین است تا در حرکات اکروباتیکی بتوان بهتر آن را کنترل کرد.

این رشته هم جزء رشته‌های فری راید محسوب می‌شود. در تریال اصل بر تعادل است، در این رشته دوچرخه‌سوار نیازی به سرعت ندارد و فقط با انجام حرکات تعادلی و جفت کشیدن‌ها دو چرخه را از روی یک مانع به روی مانعی دیگر می‌پراند.

تریال به‌صورت رقابتی هم برگزار می‌شود، در مسابقه تک‌نفری مسیری با موانعی درنظر گرفته می‌شود که تریال‌کار باید بدون گذاشتن پا روی زمین، از آن عبور کند؛ هرکس که در زمان و خطای کمتری این مسیر را طی کند، برنده است.

      پیشرفت تریال در همدان مدیون شهید شمسی‌پور

در دهه 80 و 90 اخبار دوچرخه‌سواری در مقایسه با سایر رشته‌ها خودنمایی ملموسی داشت و اوج آن به زمان ریاست شهید شمسی‌پور مربوط می‌شود که به اذعان همه ورزشکاران این رشته و حتی اهالی رسانه، اقدامات و تلاش‌های وی توانسته آورده خوبی برای این رشته به همراه داشته باشد.

توجه وی از تابستان 92 اوج گرفت که طی حکمی از سوی خسرو قمری، شهید شمسی‌پور سرپرست کمیته تریال و بی‌ام‌ایکس فدراسیون شد و ورزشکاران بیشتری در این رشته فعال و جذب شدند.

ایجاد یک پیست در دهکده گنجنامه اتفاقی بود که در زمان شهید شمسی‌پور صورت گرفت، اما در تصدی رؤسای بعدی از بین رفت و ورزشکاران آن به معنای واقعی درحال حاضر چیزی به‌نام پیست برای تمرینات خود ندارد.

      تریال‌سواران همدانی در حسرت داشتن یک پیست 100 میلیون تومانی

جواد رحیمی‌پارسا، از قهرمانان این رشته که در کشور به موفقیت‌های زیادی دست پیدا کرده است، در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرنگار ورزشی سپهرغرب گفت: داشتن یک پیست معمولی و نه در حد عالی، برای ورزشکاران این رشته یک حسرت است.

این دوچرخه‌سوار همدانی یادآور شد: ما در همدان هرچه موفقیت و افتخار داریم، مدیون شهید شمسی‌پور هستیم؛ هرچند بعد از رفتن وی از هیئت، انصافاً رؤسای دیگر نیز کمک کردند، اما درحال حاضر یک پیست ساده در ورزشگاه قدس داریم.

وی با اشاره به اینکه تریال به فضای مناسبی برای تمرین نیاز دارد، تصریح کرد: پرش از موانع طبیعی و مصنوعی لازمه تریال است و نبود یک پیست مناسب باعث شده تا من و دوستان فعال در این رشته از بلوار ارم و جاده عباس‌آباد و گنجنامه برای تمرینات استفاده کنیم.

رحیمی‌پارسا ادامه داد: قطعاً تمرین در فضای مناسب و غیر استاندارد تبعات منفی و حتی خطرات زیادی به همراه دارد که امیدواریم با هزینه خیلی کم نسبت به سایر رشته‌ها، ورزشکاران در این رشته صاحب پیست شوند.

این قهرمان ملی رشته تریال تصریح کرد: برای داشتن یک پیست با امکانات ایده‌آل، تنها 100 میلیون تومان نیاز است و قطعاً رقم زیادی نیست و اگر این اتفاق صورت بگیرد، شاهد جذب بیشتر ورزشکاران در این رشته و همچنان عدم حضور در اماکن عمومی و سطح شهر که خطرات خاص خودش را دارد، خواهیم بود.

      مطالبه‌گری سپهرغرب در کنار تعامل با دستگاه ورزش

محسن جهانشیر در روزهای ابتدایی حضور در همدان از خبرنگاران خواست تا با درنظر گرفتن همه ابعاد رشته‌های ورزشی، در برطرف شدن مشکلات، وی و مجموعه‌اش را کمک کنند.

گروه ورزشی سپهرغرب از ابتدای سال 99 با رویکرد جدید و متفاوت این دعوت را لبیک گفته و با تنوع دادن به اخبار خود، مطالبات ورزشکاران و اهالی ورزش را از متولیان خواسته و قطعاً این ابتدای راه خواهد بود.

برچسب‌ها: 

دیدگاه شما

پایگاه خبری تحلیلی نشاط شهر
کانال تلگرامی پایگاه خبری بهارانه