آخرین اخبار

6. اسفند 1398 - 15:58   |   کد مطلب: 30819
ما نمی‌توانیم دنیا را تغییر بدهیم مگر اینکه در ابتدا درون خودمان را تغییر دهیم پس بیاید با توکل بر خدا و قلبی آکنده از امید برای فرداهای بهتر و شیرین‌تر برای سرزمینمان و مردمانش انرژی مثبت ایجاد کنیم و این انرژی را به همه انتقال دهیم و بدانیم این روزهای بیماری نیز می‌گذرد.

به گزارش بهارانه، چند روزی‌ است این خانم یا آقای کرونا خیلی‌ها را خانه‌نشین کرده است، اگر هم بیرون می‌رویم یا زیاد رغبتی به انجام کار نداریم یا با ترس و و لرز است، برخی هم دائم فکر می‌کنند این موجود ریز میکروسکوپی چارچنگولی همه جا بست نشسته و فقط منتظر است تا آنها را به دام بیاندازد!

دیروز داشتم شبکه‌های تلویزیون را زیر و رو می‌کردم تا از آخرین اخبار مطلع شوم، فضای مجازی را رصد می‌کردم و با صدای بلند برای اعضای خانواده آمار و اخبار را می‌خواندم که چند نفر مبتلا شده‌اند و چند نفر مرده‌اند و اینکه این کرونای لعنتی تا کجا پیش رفته است و در خلال این آمارها به همه سفارش می‌کردم که دستهایت را بشور، جلوی دهانت را بگیر و توصیه های این چنینی.

وقتی مادربزرگم این تب و تاب مرا برای ضدعفونی وسایل خانه و سفارش‌های چندباره‌ام به همه خصوصا فزندانم دید، گفت: دخترجان آرام باش، کم غر بزن این هم یک بیماری است دیگر، تمام می‌شود، فقط مسائل بهداشتی را رعایت کن و تمام، این روزها هم می‌گذرد؛ مگر زمان ما حصبه و وبا و طاعون و... نبود ولی ما جان سالم به در بردیم تازه آن زمان این‌قدر بهداشت و درمان و رعایت کردن وجود نداشت. صابونی نبود، ماسکی نبود، دارو و درمان درست و حسابی نبود، یک حکیم‌باشی در روستا داشتیم که برای هر درد و مرضی پیش او می‌رفتیم و با چند گیاه و جوشانده که به ما می‌داد دردهایمان را درمان می‌کردیم. نسل شما چه بلایی سرش آمده که الان با این همه دکتر و دوا و درمان باز اینقدر بی‌تابید و ناراحت؟! کمی به خدا توکل بخوانید، کتاب دعا را باز کنید و برای آرامش دلتان دعا بخوانید همان دعای رفع بلا خودش مثل قرص و داروست. عجب چیزهایی که من توی این دوره و زمانه شما ندیدم! بچسب به زندگیت مگر همش نمی‌گفتی کارم کم بشه تا به خانه و زندگیم برسم و دوده عید بگیرم خوب الان مشغول شو، خانه‌تکانی کن، تازه کارت خودت تمام شد بیا خونه من هم سر و سامانی بده، دوست دارم وقتی عید نوه‌ها و نتیجه‌ها به دیدنم میان همه جا برق بزنه و بوی تازگی بده. یک روز هم من را ببر لالجین برایم چند تا گلدان رنگی بخر می‌خواهم گلدان شمعدانی‌هایم را عوض کنم و چند گلدان کوچک هم درست کنم برای بچه‌ها. کمی هم آرد از سنگکی سر کوچه بخر تا سرم شلوغ نشده کمی گردک درست کنم خیلی وقته هوس گرده و گردک کردم.

بعد از صحبت‌های مادربزرگم که آبی بود بر آتش استرس وجودم، با خودم فکر کردم در این مدت چقدر از اطرافم غافل بوده‌ام و چقدر اخبار کرونا را پیگیری کرده‌ام، چقدر در این شبکه و آن سایت اسم کرونا را سرچ کرده‌ام برای اینکه بیشتر بدانم و در همه این چقدرها خودم را چند روز گم کرده‌ام.

دیروز فهمیدم که همه ما به یک مادربزرگ در درونمان نیاز داریم که با صحبت و نگاهش جانمان را آرام کند و راه و چاره نشانمان بدهد برای خلاصی از این روزهایی که برای خود غمگین کرده‌ایم.

فهمیدم داشتن حس آرامش و یا حس هراس و التهاب به قدرت روح و روان همه ما بستگی دارد، قدرتی که بارها شنیده و دیده‌ایم که افراد زیادی با داشتن بیماری‌های سخت و لاعلاج که درمانی برای آنها نبوده فقط با حفظ روحیه و امید از مرگ نجات پیدا کرده‌اند حال برای این ویروس کوچک ناخوانده که این روزها پزشکان و متخصصان توصیه می‌کنند با رعایت نکات بهداشتی و ... می‌توان از شیوع و ابتلا به آن جلوگیری کرد چرا باید اینقدر ملتهب شویم و خودمان را ببازیم؟ چرا باید زانوی غم بغل کنیم و دنیا را پیش چشممان تیره و تار کنیم؟ چرا الان که اکثر ما در خانه هستیم از این فرصت به نحو احسن استفاده نکنیم؟ هرچند علت این تعطیلات و در خانه ماندن نچسب است اما دست خودمان است که دقیقه‌ها، ساعت‌ها و روزهایی که می‌گذرد را برای خودمان شیرین و دلچسب کنیم؛ اگر خوب فکر کنیم می‌بینیم آنقدر کار عقب‌افتاده داریم که می‌‌خواستیم انجام بدهیم و نداده‌ایم... پس الان وقتش است.

این روزها کتاب بخوانیم و فیلم‌های مورد علاقه‌مان را ببینیم، به قول مادربزرگم سری به کمدها و کشوهای خانه بزنیم و خانه‌تکانی را شروع کنیم، فضای خانه را برای عید آماده کنیم، اگر خانم خانه هستیم خودمان دست به کار شویم و شیرینی‌های عید را بپزیم و بگذاریم فضای خانه عطر بوی شیرینی برنجی و نخودچی بگیرد. با بچه هایمان کاردستی درست کنیم و بازی کنیم و بگذاریم صدای خنده‌شان تمام خانه را پر کند. اگر دوخت و دوزی بلدیم دست به کار شویم و خودمان را نونوار کنیم و یادمان باشد بهار نزدیک است.

دفتر تلفنمان را باز کنیم و برای دوستان و اقوامی که خیلی وقت است از آنها بی‌خبریم زنگی بزنیم و حالی بپرسیم و به خودمان قول بدهیم نه به کرونا فکر کنیم و نه در موردش صحبت کنیم اما نکاتی را که باید رعایت کنیم.

پیام‌های انگیزشی و امیدآفرین برای هم بفرستیم و به این قانون جذب معتقد باشیم که به هر آنچه فکر کنیم خوب یا بد، آن را به سمت خود جذب کرده‌ایم پس چرا باید به جای این همه نعمت و افکار مثبت و خوب و دوست‌داشتنی در اطرافمان فقط به افکار منفی و بیماری فکر کنیم و آن را به سمت خود بکشیم.

این خود ما هستیم که تصمیم می‌گیریم چگونه فکر کنیم و زندگی کنیم. چگونه این تعطیلات را دلچسب و شیرین کنیم و از لحظه لحظه آن لذت ببریم و خاطرات خوبی را برای خود و بقیه اعضای خانواده رقم بزنیم. این خود ما هستیم که تصمیم می‌گیریم برای سالی که پیش روست حال دل و ذهنمان را چگونه خوب کنیم. این ما هستیم تصمیم می‌گیریم امروز پرده را کنار بزنیم و پنجره‌های خانه را باز کنیم تا هوای خانه عوض شود و یا نه همه را ببندیم و پرده را بکشیم که مبادا ویروس و باکتری وارد خانه شود.

ما نمی‌توانیم دنیا را تغییر بدهیم مگر اینکه در ابتدا درون قلب و ذهن خودمان را تغییر بدهیم پس بیایید با توکل بر خدا و قلبی آکنده از امید برای فرداهای بهتر و شیرین‌تر برای سرزمینمان و مردمانش انرژی مثبت ایجاد کنیم و این انرژی را به همه انتقال دهیم و بدانیم این نیز بگذرد...

انتهای پیام

برچسب‌ها: 

دیدگاه شما

پایگاه خبری تحلیلی نشاط شهر
کانال تلگرامی پایگاه خبری بهارانه